1. Για διαφορές με αξία αντικειμένου έως διακόσιες πενήντα χιλιάδες (250.000) ευρώ, προκρίνεται η προσφυγή σε διαμεσολάβηση ή σε δικαστική μεσολάβηση.

2. Για διαφορές με αξία αντικειμένου άνω των διακοσίων πενήντα χιλιάδων (250.000) ευρώ, καθώς και για κάθε διαφορά ανεξαρτήτως ποσού με ιδιαίτερη τεχνική ή ειδική πολυπλοκότητα, διεθνή χαρακτήρα ή ανάγκη διεθνούς εκτελεστότητας, προκρίνεται η προσφυγή σε διαιτησία.

3. Η διαμεσολάβηση και η δικαστική μεσολάβηση δύνανται να επιλέγονται σε συνδυασμό με τη διαιτησία, σε κάθε στάδιο.

4. Η αξία του αντικειμένου της διαφοράς εκτιμάται με βάση την κύρια απαίτηση, χωρίς συνυπολογισμό παρεπόμενων αξιώσεων, τόκων ή εξόδων, εκτός εάν προβλέπεται ρητά διαφορετικά στον παρόντα Κώδικα. Για τον τρόπο εκτίμησης εφαρμόζονται αναλόγως τα άρθρα 9, 10 και 11 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (π.δ. 503/1985, Α’ 182).

5. Σε περίπτωση πολλαπλών απαιτήσεων ή συνδεδεμένων διαφορών, η αξία εκτιμάται με βάση το συνολικό ύψος αυτών.

6. Η συμφωνία των μερών υπερισχύει του παρόντος άρθρου, εφόσον δεν αντίκειται σε διατάξεις αναγκαστικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των ειδικότερων διατάξεων του παρόντος Κώδικα.