1. Οι πειθαρχικές ποινές, κατ’ αύξουσα βαρύτητα, είναι:

α) η σύσταση,

β) η έγγραφη επίπληξη,

γ) η υποχρεωτική συμμετοχή σε πρόγραμμα επανεκπαίδευσης ή δεοντολογικής εποπτείας, αναγνωρισμένο από την Επιτροπή Ελέγχου Φορέων Κατάρτισης,

δ) η υποβίβαση στην προηγούμενη βαθμίδα διαπίστευσης σύμφωνα με το άρθρο 133,

ε) η προσωρινή ανάκληση της διαπίστευσης από έναν (1) έως δώδεκα (12) μήνες, και

στ) η οριστική ανάκληση της διαπίστευσης.

2. Η ποινή της οριστικής ανάκλησης της διαπίστευσης επιβάλλεται μόνο για ιδιαιτέρως σοβαρά πειθαρχικά παραπτώματα. Ιδιαιτέρως σοβαρά θεωρούνται ιδίως τα πειθαρχικά παραπτώματα κατά τα οποία ο διαμεσολαβητής:

α) έχει καταδικαστεί αμετάκλητα για κακούργημα ή για οποιοδήποτε εκ δόλου πλημμέλημα ασυμβίβαστο με τον θεσμό της διαμεσολάβησης, σύμφωνα με το άρθρο 8 του Κώδικα Κατάστασης Δημοσίων Πολιτικών Διοικητικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ. (ν. 3528/2007, Α’ 26) ή

β) έχει τιμωρηθεί κατ’ επανάληψη με ποινή προσωρινής ανάκλησης της διαπίστευσης συνολικής διάρκειας τουλάχιστον έξι (6) μηνών εντός χρονικής περιόδου τριών (3) ετών.

3. Όταν πρόκειται για παράπτωμα οφειλόμενο σε ελαφρά αμέλεια, το αρμόδιο πειθαρχικό όργανο δύναται να μην επιβάλει ποινή, εκτιμώντας τις περιστάσεις τέλεσης του παραπτώματος.