1. Πειθαρχικό παράπτωμα συνιστά κάθε πράξη ή παράλειψη του διαμεσολαβητή που αντιβαίνει στις υποχρεώσεις του, όπως αυτές απορρέουν από τον παρόντα Κώδικα και τον Ευρωπαϊκό Κώδικα Δεοντολογίας Διαμεσολαβητών.

2. Ως πειθαρχικά παραπτώματα νοούνται:

α) η χρησιμοποίηση της ιδιότητας του διαμεσολαβητή για επιδίωξη παράνομων ή ανήθικων σκοπών,

β) κάθε αναξιοπρεπής, απρεπής ή ασύμβατη προς το επάγγελμά του συμπεριφορά,

γ) η παραβίαση της αμεροληψίας ή της εμπιστευτικότητας,

δ) η παραβίαση του πλαισίου προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, κατά τον Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων) και τον ν. 4624/2019 (Α’ 137),

ε) η ακατάλληλη ή παραπλανητική χρήση ψηφιακών μέσων κατά τη διαμεσολάβηση, και

στ) η ανακριβής ή παραπλανητική προβολή επαγγελματικών υπηρεσιών.

3. Κάθε κακούργημα που τελείται από διαμεσολαβητή, καθώς και κάθε εκ δόλου πλημμέλημα ασυμβίβαστο με την ιδιότητα του διαμεσολαβητή, συνιστά αυτοτελές πειθαρχικό παράπτωμα σύμφωνα με το άρθρο 8 του Κώδικα Κατάστασης Δημοσίων Πολιτικών Διοικητικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ. (Ν. 3528/2007, Α’ 26) .

4. Τα πειθαρχικά παραπτώματα κατηγοριοποιούνται σε ήσσονα, σοβαρά και ιδιαιτέρως σοβαρά, ανάλογα με τη βαρύτητα της παράβασης, τη ζημία που προκλήθηκε και τον αντίκτυπο στο κύρος του θεσμού.