1. Κατά της οριστικής διαιτητικής απόφασης που περατώνει τη διαδικασία ασκείται μόνο αγωγή ακύρωσης ενώπιον του δικαστηρίου της παρ. 2 του άρθρου 28 και αποκλειστικά για τους κάτωθι λόγους:

α) Εάν ο ενάγων αποδείξει ότι:

αα) Μέρος στη συμφωνία διαιτησίας του άρθρου 29 δεν είχε ικανότητα κατά το εφαρμοστέο επί της ικανότητας αυτής δίκαιο ή η συμφωνία διαιτησίας δεν είναι έγκυρη σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 30 ή το διαιτητικό δικαστήριο απέρριψε τη δικαιοδοσία του για λόγο σχετικό με το κύρος της συμφωνίας διαιτησίας για τη συγκεκριμένη διαφορά. Στην τελευταία περίπτωση, εάν ακυρωθεί η διαιτητική απόφαση, το διαιτητικό δικαστήριο συγκροτείται εκ νέου.

αβ) Δεν ειδοποιήθηκε προσηκόντως για τον ορισμό διαιτητή ή τη διαδικασία της διαιτησίας, ή περιήλθε σε ανυπαίτια αδυναμία να προβάλει τους ισχυρισμούς του.

αγ) Η διαιτητική απόφαση αφορά σε διαφορά που δεν εμπίπτει στη συμφωνία διαιτησίας ή περιέχει διατάξεις που υπερβαίνουν τα όρια της συμφωνίας ή τα υποβληθέντα στη διαιτησία αγωγικά αιτήματα. Εάν οι διατάξεις που καλύπτονται από τη συμφωνία περί διαιτησίας δύνανται να αποχωρισθούν από εκείνες που δεν καλύπτονται, ακύρωση της διαιτητικής απόφασης χωρεί μόνο ως προς τις τελευταίες.

αδ) Η συγκρότηση του διαιτητικού δικαστηρίου ή η διαιτητική διαδικασία δεν ήταν σύμφωνη με τη συμφωνία των μερών ή, ελλείψει σχετικής συμφωνίας, με το παρόν Μέρος.

β) Εάν το δικαστήριο της παρ. 2 του άρθρου 28 που επιλαμβάνεται της αγωγής ακύρωσης, κρίνει και αυτεπαγγέλτως ότι:

βα) Το αντικείμενο της διαφοράς δεν είναι δεκτικό διαιτησίας κατά το ελληνικό δίκαιο.

ββ) Η διαιτητική απόφαση είναι αντίθετη στη διεθνή δημόσια τάξη.

2. Η αγωγή ακύρωσης ασκείται εντός προθεσμίας τριών (3) μηνών από την επίδοση της διαιτητικής απόφασης στο μέρος που την ασκεί. Εάν εκκρεμεί διόρθωση, ερμηνεία ή έκδοση συμπληρωματικής διαιτητικής απόφασης, κατά το άρθρο 62, η προθεσμία αρχίζει από την επίδοση της σχετικής απόφασης. Στην περίπτωση της παρ. 2 του άρθρου 64, η προθεσμία αρχίζει από την έκδοση της απόφασης επί της προσφυγής, η δε αγωγή ακύρωσης στρέφεται κατά της απόφασης επί της προσφυγής και θεωρείται ότι προσβάλλεται και η αρχική διαιτητική απόφαση.

3. Κανείς δεν δύναται να δημιουργήσει λόγο ακύρωσης από δικές του πράξεις ή παραλείψεις.

4. Το δικαστήριο δύναται, αυτεπαγγέλτως ή κατόπιν αιτήματος, αντί να ακυρώσει εν όλω ή εν μέρει τη διαιτητική απόφαση για ελάττωμα που εκτίθεται στην απόφαση του δικαστηρίου και μπορεί να αρθεί, να αναπέμψει τη διαφορά στο διαιτητικό δικαστήριο που είχε εκδώσει τη διαιτητική απόφαση, για άρση του ελαττώματος, θέτοντας προθεσμία έκδοσης νέας διαιτητικής απόφασης έως ενενήντα (90) ημερών. Η προθεσμία αυτή μπορεί να παραταθεί από το διαιτητικό δικαστήριο μόνο για σπουδαίο λόγο.

5. Με την επιφύλαξη αντίθετης συμφωνίας των μερών, η ακύρωση της διαιτητικής απόφασης έχει ως συνέπεια την αναβίωση της διαιτητικής συμφωνίας ως προς τη διαφορά που κρίθηκε.

6. Τα μέρη δύνανται με έγγραφη, ρητή και ειδική συμφωνία να παραιτηθούν από το δικαίωμα άσκησης της αγωγής ακύρωσης της διαιτητικής απόφασης μετά την έκδοση αυτής.