1. Η διαιτησία ολοκληρώνεται με την έκδοση οριστικής διαιτητικής απόφασης που περατώνει τη διαδικασία ή με πράξη του διαιτητικού δικαστηρίου, κατά την παρ. 2.

2. Το διαιτητικό δικαστήριο εκδίδει πράξη περάτωσης της διαιτησίας όταν:

α) ο ενάγων αποσύρει το αγωγικό αίτημα, εκτός εάν ο εναγόμενος προβάλει αντιρρήσεις και αναγνωρισθεί έννομο συμφέρον του για οριστική επίλυση της διαφοράς,

β) τα μέρη συμφωνήσουν στην περάτωση της διαιτησίας, ή

γ) διαπιστώσει ότι, για οποιονδήποτε λόγο, η συνέχιση της διαδικασίας είναι περιττή ή αδύνατη.

3. Με την περάτωση της διαιτησίας παύει η εξουσία του διαιτητικού δικαστηρίου, με την επιφύλαξη του άρθρου 62 και της παρ. 5 του άρθρου 63.

4. Με την επιφύλαξη αντίθετης συμφωνίας των μερών, το διαιτητικό δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη τις περιστάσεις της υπόθεσης, τη διαιτητική διαδικασία και ιδίως την έκβαση της διαιτησίας, επιμερίζει στα μέρη, με απόφασή του, τη δαπάνη της διαιτησίας, στην οποία περιλαμβάνονται καιοι εύλογες δαπάνες υποστήριξης των μερών. Εάν η δαπάνη δεν καθοριστεί μέχρι την περάτωση της διαιτησίας, ο καθορισμός και επιμερισμός γίνεται με χωριστή διαιτητική απόφαση.

5. Οι αμοιβές διαιτητή και επιδιαιτητή σε περίπτωση μη συμφωνίας ορίζονται βάσει της ελάχιστης αμοιβής σύμφωνα με τον ισχύοντα πίνακα αμοιβών διαιτητών του κανονισμού του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου.

6. Το διαιτητικό δικαστήριο, κατόπιν αιτήματος του εναγόμενου ή του πρόσθετου διαδίκου που συμμετέχει στη διαιτητική διαδικασία ως εναγόμενος, δύναται να υποχρεώσει σε εγγυοδοσία για την κατά την παρ. 4 δαπάνη τον ενάγοντα ή τον πρόσθετο διάδικο που συμμετέχει στη διαιτητική διαδικασία ως ενάγων, εάν κρίνει ότι υπάρχει προφανής κίνδυνος αδυναμίας να εκτελεστεί η ενδεχόμενη καταδίκη του στη δαπάνη της διαιτησίας. Λαμβάνονται υπόψη, ιδίως, η πιθανολόγηση της ευδοκίμησης των αγωγικών αξιώσεων, χωρίς προδίκαση της έκβασης, και η στάθμιση της τυχόν εγγυοδοσίας έναντι του δικαιώματος πρόσβασης των διαδίκων στη διαιτησία. Το διαιτητικό δικαστήριο αποφαίνεται με αιτιολογημένη πράξη ή απόφασή του, στην οποία καθορίζονται το είδος της εγγύησης, η προθεσμία χορήγησής της, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των διαδίκων μέχρι τη χορήγησή της, και οι συνέπειες από τη μη χορήγησή της, ενώ δύναται να ανακαλέσει, να αναστείλει ή να μεταρρυθμίσει την πράξη ή την απόφαση που εξέδωσε. Το διαιτητικό δικαστήριο αποφασίζει για την άρση ή την κατάπτωση της εγγύησης με την οριστική διαιτητική απόφαση που περατώνει τη διαδικασία.

7. Εάν η διαιτητική απόφαση πρόκειται να εκτελεστεί στην Ελλάδα, ο διαιτητής ή, εάν το διαιτητικό δικαστήριο αποτελείται από περισσότερους διαιτητές, ο οριζόμενος από το διαιτητικό δικαστήριο διαιτητής, ή εξουσιοδοτημένος τρίτος υποχρεούται, κατόπιν αιτήματος, να καταθέσει πρωτότυπο της διαιτητικής απόφασης στη γραμματεία του Μονομελούς Πρωτοδικείου στην περιφέρεια του οποίου είναι ο τόπος της διαιτησίας ή, εάν αυτός δεν δύναται να προσδιορισθεί, του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

8. Κάθε ενδιαφερόμενος δύναται να προσφύγει κατά της διάταξης της διαιτητικής απόφασης που καθορίζει το ύψος της αμοιβής και των εξόδων των διαιτητών ή να ζητήσει τον καθορισμό τους, εάν δεν ορίστηκαν. Η προσφυγή ασκείται εντός τριών (3) μηνών από την παράδοση της απόφασης και εκδικάζεται από το Μονομελές Πρωτοδικείο της παρ. 7 κατά το άρθρο 622Α του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (π.δ. 503/1985, Α’ 182).