Στον παρόντα Κώδικα ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

α) Ως «διαιτησία» νοείται η διαδικασία εναλλακτικής επίλυσης διαφορών, η οποία διεξάγεται είτε υπό την οργανωτική ευθύνη και σύμφωνα με τους κανόνες οργανισμού θεσμικής διαιτησίας είτε ως ad hoc διαιτησία, βάσει συμφωνίας διαιτησίας και σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Κώδικα και περατώνεται με την έκδοση δεσμευτικής απόφασης.

β) Ως «διαιτητικό δικαστήριο» νοείται το όργανο επίλυσης διαφορών, που αποτελείται από έναν (1) ή περισσότερους διαιτητές και το οποίο επιλαμβάνεται διαφορών που υπάγονται σε διαιτησία βάσει έγκυρης συμφωνίας διαιτησίας.

γ) Ως «διαμεσολάβηση» νοείται η διαρθρωμένη διαδικασία εναλλακτικής επίλυσης διαφορών, ανεξαρτήτως ονομασίας, η οποία διέπεται από τις αρχές της εθελοντικής συμμετοχής, της εμπιστευτικότητας, της ιδιωτικής αυτονομίας και της καλής πίστης, στο πλαίσιο της οποίας δύο (2) ή περισσότερα μέρη επιχειρούν να επιλύσουν συναινετικά μία ιδιωτική διαφορά τους με τη συνδρομή διαμεσολαβητή.

δ) Ως «διαμεσολαβητής» νοείται το τρίτο πρόσωπο, ανεξάρτητο, αμερόληπτο και ουδέτερο σε σχέση με τα μέρη και τη διαφορά, το οποίο αναλαμβάνει, χωρίς εξουσία επιβολής λύσης, να διευκολύνει τη διαδικασία της διαμεσολάβησης και να συνδράμει τα μέρη στη διερεύνηση και την επίτευξη κοινά αποδεκτής συμφωνίας.

ε) Ως «δικαστής – μεσολαβητής» νοείται ο δικαστικός λειτουργός, ο οποίος ορίζεται κατά τα προβλεπόμενα στο Μέρος Δ’ του παρόντος Κώδικα και ο οποίος, χωρίς να ασκεί δικαιοδοτικό έργο επί της συγκεκριμένης διαφοράς, αναλαμβάνει να διευκολύνει τα μέρη στην αναζήτηση συναινετικής λύσης, ενεργώντας με αμεροληψία, ανεξαρτησία και ουδετερότητα.

στ) Ως «δικαστική μεσολάβηση» νοείται η διαρθρωμένη διαδικασία συναινετικής επίλυσης ιδιωτικής διαφοράς, η οποία διεξάγεται πριν από την άσκηση ένδικου βοηθήματος ή κατά το στάδιο της εκκρεμοδικίας, υπό τη συνδρομή δικαστή – μεσολαβητή, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Κώδικα.

ζ) Ως «εισαγωγική συνεδρία διαμεσολάβησης» νοείται η υποχρεωτική συνεδρία μεταξύ του διαμεσολαβητή και των μερών, η οποία προηγείται της συζήτησης της υπόθεσης στο δικαστήριο στις περιπτώσεις που προβλέπονται στον παρόντα Κώδικα, με σκοπό την ενημέρωση των μερών για τη διαδικασία, τις αρχές, τα πλεονεκτήματα και τη νομική ισχύ της διαμεσολάβησης, καθώς και τη διερεύνηση της δυνατότητας υπαγωγής της διαφοράς σε διαμεσολάβηση.

η) Ως «εισαγωγική συνεδρία δικαστικής μεσολάβησης» νοείται η υποχρεωτική συνεδρία μεταξύ του δικαστή – μεσολαβητή και των μερών, η οποία προηγείται της συζήτησης της υπόθεσης στο δικαστήριο στις περιπτώσεις που προβλέπονται στον παρόντα Κώδικα, με σκοπό την ενημέρωση των μερών για τη διαδικασία, τις αρχές, τα πλεονεκτήματα και τη νομική ισχύ της δικαστικής μεσολάβησης, καθώς και τη διερεύνηση της δυνατότητας υπαγωγής της διαφοράς σε δικαστική μεσολάβηση.

θ) Ως «εμπορική διαμεσολάβηση» νοείται η διαμεσολάβηση επί διαφορών μεταξύ επιχειρήσεων ή επαγγελματιών, οι οποίες απορρέουν από εμπορικές, εταιρικές ή χρηματοοικονομικές σχέσεις, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο Υποκεφάλαιο Ε’ του Μέρους Γ’.

ι) Ως «εξουσία διαθέσεως» νοείται η ικανότητα προσώπου να διαχειρίζεται ελεύθερα και νομίμως το αντικείμενο δικαιώματος ή αξίωσής του, μέσω της μεταβολής του, ήτοι της μεταβίβασης, αλλοίωσης ή απόσβεσής του.

ια) Ως «θεσμική εμπορική διαμεσολάβηση» νοείται η εμπορική διαμεσολάβηση που οργανώνεται και διεξάγεται υπό την αιγίδα επιμελητηρίου, επαγγελματικού ή επιστημονικού φορέα κατά τα οριζόμενα στο Υποκεφάλαιο Ε’ του Μέρους Γ’.

ιβ) Ως «ιδιωτική διαφορά» νοείται η αμφισβήτηση ως προς την ύπαρξη, την έκταση, το περιεχόμενο ή τα υποκείμενα ιδιωτικού δικαιώματος, εφόσον το δικαίωμα αυτό υπόκειται σε ελεύθερη διάθεση κατά το ουσιαστικό δίκαιο.

ιγ) Ως «μαθητές – διαμεσολαβητές» νοούνται οι μαθητές σχολικής μονάδας δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που έχουν εκπαιδευθεί στη σχολική διαμεσολάβηση κατά τα οριζόμενα στο Υποκεφάλαιο Γ’ του Μέρους Γ’.

ιδ) Ως «νομικός παραστάτης» νοείται ο πληρεξούσιος δικηγόρος κάθε μέρους, ο οποίος παρίσταται προς νομική υποστήριξη και καθοδήγηση αυτού στις διαδικασίες της διαμεσολάβησης και της δικαστικής μεσολάβησης, σύμφωνα με τον παρόντα Κώδικα και τον Κώδικα Δικηγόρων (ν. 4194/2013, Α’ 208), καθώς και ο λειτουργός του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, όταν εκπροσωπεί το Ελληνικό Δημόσιο ή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου στις ανωτέρω διαδικασίες.

ιε) Ως «πανεπιστημιακή διαμεσολάβηση» νοείται η εθελοντική, άτυπη και εμπιστευτική διαδικασία κατά την οποία φοιτητής – διαμεσολαβητής Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος, ενεργώντας ως ουδέτερος τρίτος, συνδράμει φοιτητές που βρίσκονται σε σύγκρουση, στη διερεύνηση των θέσεών τους και στην αναζήτηση κοινά αποδεκτής λύσης, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο Υποκεφάλαιο Δ’ του Μέρους Γ’.

ιστ) Ως «πραγματογνώμονας» νοείται πρόσωπο με ειδικές γνώσεις της επιστήμης ή της τέχνης, το οποίο ο διαμεσολαβητής, ο δικαστής – μεσολαβητής, το διαιτητικό δικαστήριο ή κάθε άλλο μέρος ανεξαρτήτως ονομασίας που διεξάγει διαδικασία εναλλακτικής επίλυσης διαφορών πλην του μαθητή-διαμεσολαβητή και του φοιτητή – διαμεσολαβητή, δύναται να διορίσει, εφόσον κρίνει ότι συμβάλλει στην κατανόηση ζητημάτων αυξημένης τεχνικής ή επιστημονικής πολυπλοκότητας.

ιζ) Ως «ρήτρα διαμεσολάβησης» νοείται η έγγραφη συμφωνία των μερών, αυτοτελής ή εντασσόμενη σε σύμβαση, με την οποία τα μέρη δεσμεύονται να προσφύγουν σε διαμεσολάβηση για μελλοντικές διαφορές που απορρέουν από συγκεκριμένη έννομη σχέση, εφόσον έχουν εξουσία διαθέσεως του αντικειμένου της διαφοράς, σύμφωνα με τις διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου.

ιη) Ως «ρήτρα δικαστικής μεσολάβησης» νοείται η έγγραφη συμφωνία των μερών, αυτοτελής ή εντασσόμενη σε σύμβαση, με την οποία τα μέρη δεσμεύονται να προσφύγουν σε δικαστική μεσολάβηση για μελλοντικές διαφορές που απορρέουν από συγκεκριμένη έννομη σχέση, εφόσον έχουν εξουσία διαθέσεως του αντικειμένου της διαφοράς, σύμφωνα με τις διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου.

ιθ) Ως «ρήτρα εμπορικής διαμεσολάβησης» νοείται η ρήτρα διαμεσολάβησης που αφορά ειδικά εμπορική διαμεσολάβηση και δύναται να προβλέπει τη διεξαγωγή αυτής υπό την αιγίδα συγκεκριμένου φορέα.

κ) Ως «σήμανση ειδικότητας» νοείται η καταχώριση στο Μητρώο Διαμεσολαβητών που πιστοποιεί την ολοκλήρωση εγκεκριμένου προγράμματος εξειδικευμένης εκπαίδευσης σε συγκεκριμένη ειδική μορφή διαμεσολάβησης, κατά τα οριζόμενα στην παρ. 7 του άρθρου 130.

κα) Ως «συντονιστής» νοείται μέλος του διδακτικού ή διοικητικού προσωπικού εκπαιδευτικού ιδρύματος, κατάλληλα εκπαιδευμένο, το οποίο οργανώνει και εποπτεύει τη λειτουργία προγράμματος διαμεσολάβησης.

κβ) Ως «σχολική διαμεσολάβηση» νοείται η εθελοντική, άτυπη και εμπιστευτική διαδικασία κατά την οποία δύο (2) ή περισσότεροι μαθητές της ίδιας σχολικής μονάδας που βρίσκονται σε σύγκρουση, διαφορά ή διαφωνία επιχειρούν να την επιλύσουν συναινετικά, με τη διευκόλυνση δύο (2) εκπαιδευμένων μαθητών – διαμεσολαβητών, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο Υποκεφάλαιο Γ’ του Μέρους Γ’.

κγ) Ως «υπόμνημα» νοείται το έγγραφο που συντάσσεται κατά το πέρας της εισαγωγικής συνεδρίας διαμεσολάβησης ή της εισαγωγικής συνεδρίας δικαστικής μεσολάβησης, εφόσον τα μέρη δεν επιλέξουν τη συνέχιση της διαδικασίας, στο οποίο βεβαιώνονται η διεξαγωγή της συνεδρίας, τα πρόσωπα που παρέστησαν σε αυτήν και η μη επίτευξη συμφωνίας, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στα Μέρη Γ΄ και Δ΄.

κδ) Ως «φοιτητές – διαμεσολαβητές» νοούνται οι φοιτητές Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων που έχουν εκπαιδευθεί στην πανεπιστημιακή διαμεσολάβηση κατά τα οριζόμενα στο Υποκεφάλαιο Δ’ του Μέρους Γ’.

κε) Ως «φύλλο βασικών στοιχείων» νοείται το έγγραφο που περιέχει κατ’ ελάχιστον το αντικείμενο της διαφοράς και τα στοιχεία των μερών, όπως αυτά προβλέπονται στην περ. 3 του άρθρου 118 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (π.δ. 503/1985, Α΄ 182) και το οποίο είτε συντάσσεται από τον επισπεύδοντα και αποστέλλεται στον διαμεσολαβητή, είτε παράγεται αυτομάτως μέσω της Ενιαίας Ψηφιακής Πύλης Διαμεσολάβησης, κατόπιν συμπλήρωσης των απαιτούμενων στοιχείων στην φόρμα υποβολής αιτήματος.